คำกิริยา (Verb) คือ คำแสดงอาการ การ

คำกิริยา (Verb)
คือ คำแสดงอาการ การกระทำ หรือถูกกระทำ ของคำนามหรือคำสรรพนาม
รูปที่ใช้ของคำกิริยาสามารถบ่งบอกถึงช่วงเวลาที่แตกต่างกัน แบ่งเป็น
1. รูป Presens ใช้กับ
1.1 เหตุการณ์ที่เป็นจริงโดยทั่วไป เช่น
Han forteller at nesten 60% av landet består av fjell.
เขาบอกว่าพื้นที่กว่า 60% ของประเทศประกอบไปด้วยภูเขา
1.2 การบรรยายการกระทำ/เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือกำลังดำเนินอยู่ในขณะที่พูด เช่น
Nå bgynner vi å bli sultne.
ตอนนี้เราเร่ิมรู้สึกหิว
1.3 การกระทำที่เกิดขึ้นตลอดเวลา เป็นกิจวัตร ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
Hun står opp tidlig hverdag.
เธอตื่นนอนขึ้นมาแต่เช้าทุกวัน
1.4 ในบางกรณี ใช้กับการกระทำที่กำหนดแน่นอนว่าจะทำหรือเกิดขึ้นในอนาคต เช่น
Han kommer snart.
เขากำลังจะมาถึง
2. รูป Preteritum
2.1 ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและจบลงแล้วในอดีต มักจะมีคำแสดงอดีตปรากฏในประโยค
(หรือเกี่ยวข้องกับการบรรยายเหตุการณ์ในอดีต แม้ไม่ได้มีคำแสดงอดีตอยู่ในประโยคนั้น
เช่น การเล่าเรื่องประวัติศาสตร์)
Han reiste for to timer siden.
เขาเดินทางไปแล้วเมื่อสองชั่วโมงก่อน
For 200 år siden var Norge et fattig landsbruksland.
เมื่อ 200 ปีที่ผ่านมา ประเทศนอร์เวย์เป็นประเทศเกษตรกรรมที่ยากจน
2.2 ใช้กับเหตุการณ์ใช้กับการกระทำซึ่งเกิดขึ้นประจำในอดีต
แต่ปัจจุบันไม่ได้มีการกระทำเช่นนั้นแล้ว มักจะมีคำแสดงอดีต
และคำแสดงความบ่อยหรือความเป็นประจำด้วย เช่น
Elisabeth bodde i Thailand i 10 år.
เอลิซาเบ็ธเคยอยู่ประเทศไทยมาเป็นเวลา 10 ปี (แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ประเทศไทยแล้ว)
3. รูป Futurum ใช้กับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เช่น
Hun skal reise om to timer.
อีกสองชั่วโมง เธอจะเดินทาง
4. รูป Perfektum ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยๆ หรือ เพิ่งจะเกิดขึ้น
บางครั้งก็หมายถึงว่า ได้ทำสิ่งนั้นไปแล้ว (และ/หรือยังคงมีความต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน) เช่น
De har reist. พวกเขาเดินทางไปแล้ว หรือ พวกเขาพึ่งจะเดินทางไป
Til nå, har jeg ikke kunnet forstå han. จนถึงวันนี้ฉันก็ยังไม่สามารถที่จะเข้าใจเขาได้
5. Infinitiv กิริยาช่องที่ 1 เป็นรูปเริ่มต้นของคำกิริยาในภาษานอร์เวย์
มีทั้งแบบที่ไม่มีการตั้งต้นด้วย å (Infinitive form without å) และตั้งต้นด้วย å (Infinitive form with å)
เช่น å dra (ไป), å spise (กิน) คล้ายๆ กับคำว่า to ในภาษาอังกฤษ (เช่น to go, to eat)
6. Imparativ เป็นการเปลี่ยนรูปกิริยา โดยมักจะตัดตัว -e ที่อยู่ท้ายคำกิริยาออกเพื่อออกคำสั่ง
หรือบอกให้อีกฝ่ายกระทำสิ่งต่างๆ เช่น ตัวอย่างคำว่า Lese เป็น infinitiv ที่แปลว่า อ่าน
Les dette ! อ่านนี่ซิ !
Les dette før du maler huset. อ่านนี่ ก่อนที่คุณจะทาสีบ้่าน
7. Passiv เป็นการใช้กิริยาแสดงการถูกกระทำของคำนามหรือสรรพนาม ตรงข้ามกับรูป Activ
Activ Passiv
Han maler huset Huset blir malt av han.
เขาทาสีบ้าน บ้านถูกทาสีโดยเขา
8. Passiv med -s การทำให้เป็นรูปกิริยาของนามที่ถูกกระทำ โดยการเติม -s ท้ายคำกิริยา
เช่น คำว่า male เป็น infinitiv แปลว่า ทาสี

Vegg males hvitt på toalettrom.
ผนังในห้องน้ำถูกทาด้วยสีขาว
การแปลงรูปกิริยา (Bøying av verbet)
ยกตัวอย่าง คำว่า snakke (ซึ่งเป็น infinitiv แปลว่า พูด)
ถ้าเราเปิดหาคำนี้ในเว็บพจนานุกรม จะพบว่า รูปแบบการแปลงรูป คำว่า snakke แบบ v1ดังนี้
(รูปแบบเดียวกับ คำว่า kaste ที่แปลว่า โยน)
infinitiv presens (nåtid) preteritum (fortid) perfektum
kaste kaster kasta หรือ kastet kasta หรือ kastet
snakke snakker snakka หรือ snakket snakka หรือ snakket
Verb former ตัวอย่างการแปลงรูป
Infinitiv snakke
Presens (nåtid) Han snakker med henne. เขากำลังพูดกับเธอ
Preteritum (fortid) Han snakket med henne. เขาพูดกับเธอไปแล้วในอดีต
Presens perfektum Han har snakket med henne. เขาได้พูดกับเธอ หรือ เขาพึ่งจะพูดกับเธอไป
Preteritum perfektum Han hadde snakket med henne. เขาได้พูดกับเธอไปแล้วในอดีต
Presens futurum Han skal snakke med henne. เขาจะพูดกับเธอ
Han vil snakke med henne. เขาอยากพูดกับเธอ
Preteritum futurum Han skulle ikke snakke om det. (กล่าวถึงในอดีตว่า) เขาไม่น่าจะพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้น

การเล่าเรื่องในอดีตแบบ Pluperfect คือ อดีตกาลสมบูรณ์
ตัวอย่าง
- Etter at vi hadde spist, gikk vi på skole. หลังจากที่เราทานข้าวเสร็จแล้ว เราก็ไปโรงเรียนต่อ
- Dersom Jeg hadde hatt tid, skulle jeg ha hjulpet deg. หากว่าฉันได้มีเวลา ฉันก็จะได้ช่วยเธอ
มีข้อสังเกตว่า การแต่งประโยคแบบ Pluperfect มักจะใช้ในกรณีที่แสดงถึงความหวังที่ยังไม่ได้สมบูรณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำกิริยา (กริยา) คือคำแสดงอาการการกระทำหรือถูกกระทำของคำนามหรือคำสรรพนามรูปที่ใช้ของคำกิริยาสามารถบ่งบอกถึงช่วงเวลาที่แตกต่างกันแบ่งเป็น1. ปัจจุบันรูปใช้กับ1.1 เหตุการณ์ที่เป็นจริงโดยทั่วไปเช่น เขาบอกเราว่า เกือบ 60% ของที่ดินประกอบด้วยภูเขา เขาบอกว่าพื้นที่กว่าของประเทศประกอบไปด้วยภูเขา 60%เช่น 1.2 การบรรยายการกระทำ/เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหรือกำลังดำเนินอยู่ในขณะที่พูด ตอนนี้เรา bgynner จะหิว ตอนนี้เราเร่ิมรู้สึกหิว1.3 การกระทำที่เกิดขึ้นตลอดเวลาเป็นกิจวัตรทั้งในอดีตปัจจุบันและอนาคต เธอได้ทุกวันก่อน เธอตื่นนอนขึ้นมาแต่เช้าทุกวัน1.4 ในบางกรณีใช้กับการกระทำที่กำหนดแน่นอนว่าจะทำหรือเกิดขึ้นในอนาคตเช่น เขาจะมาเร็ว ๆ นี้ เขากำลังจะมาถึง2 รูปไม่สมบูรณ์ 2.1 ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและจบลงแล้วในอดีตมักจะมีคำแสดงอดีตปรากฏในประโยค (หรือเกี่ยวข้องกับการบรรยายเหตุการณ์ในอดีตแม้ไม่ได้มีคำแสดงอดีตอยู่ในประโยคนั้น เช่นการเล่าเรื่องประวัติศาสตร์) เขาซ้ายสองชั่วโมง เขาเดินทางไปแล้วเมื่อสองชั่วโมงก่อน 200 ปีผ่านมา นอร์เวย์เป็นประเทศเกษตรกรรมที่ยากจน เมื่อ 200 ปีที่ผ่านมาประเทศนอร์เวย์เป็นประเทศเกษตรกรรมที่ยากจน 2.2 ใช้กับเหตุการณ์ใช้กับการกระทำซึ่งเกิดขึ้นประจำในอดีต แต่ปัจจุบันไม่ได้มีการกระทำเช่นนั้นแล้วมักจะมีคำแสดงอดีต และคำแสดงความบ่อยหรือความเป็นประจำด้วยเช่น เอลิซาเบธที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย 10 ปี เอลิซาเบ็ธเคยอยู่ประเทศไทยมาเป็นเวลา 10 ปี (แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ประเทศไทยแล้ว)3. รูปที่ในอนาคตเช่นใช้กับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคต เธอจะเดินทาง 2 ชั่วโมง อีกสองชั่วโมงเธอจะเดินทาง4. รูปใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ หรือเพิ่งจะเกิดขึ้น Preteriteเช่นบางครั้งก็หมายถึงว่าได้ทำสิ่งนั้นไปแล้ว (และ/หรือยังคงมีความต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน) พวกเขาหามา พวกเขาเดินทางไปแล้วหรือพวกเขาพึ่งจะเดินทางไป จนถึงตอนนี้ ฉันไม่สามารถเข้าใจเขา จนถึงวันนี้ฉันก็ยังไม่สามารถที่จะเข้าใจเขาได้5. บุคคล infinitive กิริยาช่องที่ 1 เป็นรูปเริ่มต้นของคำกิริยาในภาษานอร์เวย์มีทั้งแบบที่ไม่มีการตั้งต้นด้วยการ (รูปอกรรมโดยไม่ต้องการ) กับและตั้งต้นด้วย (รูปอกรรมกับไป)เช่นไป (ไป), รับประทาน (กิน) คล้าย ๆ กับคำว่า 2 ในภาษาอังกฤษ (เช่นไป กิน) 6. Imparativ เป็นการเปลี่ยนรูปกิริยาโดยมักจะตัดตัว e ที่อยู่ท้ายคำกิริยาออกเพื่อออกคำสั่งหรือบอกให้อีกฝ่ายกระทำสิ่งต่าง ๆ เช่นตัวอย่างคำว่าความที่แปลว่าอ่าน infinitive อ่านอ่านที่นี่ อ่านนี่ซิอ่านที่นี่ก่อนคุณทาสีบ้าน อ่านนี่ก่อนที่คุณจะทาสีบ้่าน7. ห้คุณสามารถตรงข้ามกับรูปเป็นการใช้กิริยาแสดงการถูกกระทำของคำนามหรือสรรพนามแฝงห้คุณสามารถ Passiveเขาระบายบ้านการทาสีบ้าน โดยเขาเขาทาสีบ้านบ้านถูกทาสีโดยเขา8. แฝงด้วย s การทำให้เป็นรูปกิริยาของนามที่ถูกกระทำ s โดยการเติมท้ายคำกิริยาเช่นคำว่าความแปลว่าทาสีทาสี infinitive ผนังที่จะทาสีขาวบนห้องผนังในห้องน้ำถูกทาด้วยสีขาวการแปลงรูปกิริยา (Bending ของกริยา) พูดคุยคำว่ายกตัวอย่าง (แปลว่าซึ่งเป็น infinitive พูด)ถ้าเราเปิดหาคำนี้ในเว็บพจนานุกรมจะพบว่าคำว่า v1ดังนี้ รูปแบบการแปลงรูปพูดคำประกอบ(คำว่าที่แปลว่าโยนรูปแบบเดียวกับโยน)ปัจจุบัน infinitive (ปัจจุบัน) preterite ไม่สมบูรณ์ (อดีต)โยนหรือโยนโยนโยนโยนหรือเปญฉงพูดพูดพูดพูดถึงหรือพูดถึงหรือพูดคุยกันตัวอย่างการแปลงรูปรูปแบบกริยาพูด infinitiveปัจจุบันกาล (ปัจจุบัน) เขาได้พูดคุยกับเธอ เขากำลังพูดกับเธออดีตกาล (อดีต) เขาพูดกับเธอ เขาพูดกับเธอไปแล้วในอดีตปัจจุบันเหมาะที่เขาได้พูดกับเธอ เขาได้พูดกับเธอหรือเขาพึ่งจะพูดกับเธอไปไม่สมบูรณ์ subjunctive ฟอร์มที่เขาคุยกับเธอ เขาได้พูดกับเธอไปแล้วในอดีตแบบปัจจุบันบ่งบอกถึงอนาคตบ่งบอกถึงเขาควรพูดคุยกับเธอ เขาจะพูดกับเธอ เขาจะพูดคุยกับเธอ เขาอยากพูดกับเธอเขาก็ไม่ได้ไม่สมบูรณ์อนาคตกาลเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับไอที (กล่าวถึงในอดีตว่า) เขาไม่น่าจะพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้น การเล่าเรื่องในอดีตแบบ Pluperfect คืออดีตกาลสมบูรณ์ตัวอย่าง-หลังจากที่เรามีกิน เราไปโรงเรียน หลังจากที่เราทานข้าวเสร็จแล้วเราก็ไปโรงเรียนต่อ-ถ้ามีผมเวลา ฉันจะได้ช่วยคุณหากว่าฉันได้มีเวลาฉันก็จะได้ช่วยเธอPluperfect มีข้อสังเกตว่าการแต่งประโยคแบบมักจะใช้ในกรณีที่แสดงถึงความหวังที่ยังไม่ได้สมบูรณ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำกิริยา (verb)
คือคำแสดงอาการการกระทำหรือถูกกระทำ
แบ่งเป็น
1 รูปปัจจุบันใช้กับ
1.1 เหตุการณ์ที่เป็นจริงโดยทั่วไปเช่น
เขาบอกว่าเกือบ 60% ของประเทศประกอบด้วยภูเขา.
เขาบอกว่าพื้นที่กว่า 60% ของประเทศประกอบไปด้วยภูเขา
1.2 กำลังดำเนินหรือในห้างหุ้นส่วนจำกัดขณะนี้ขณะที่พูด เช่น
ตอนนี้เรากลายเป็น bgynner หิว.
ตอนนี้เราเร่ิมรู้สึกหิว
1.3 กระทำที่หัวเรื่อง: การเกิดขึ้นตลอดเวลาเป็น กิจวัตรในห้างหุ้นส่วนจำกัดทั้งในปัจจุบันอดีตปัจจุบันและอนาคต
เธอได้รับการขึ้นต้นในชีวิตประจำวัน.
เธอตื่นนอนขึ้นมา แต่เช้าทุกวัน
1.4 ในบางกรณี เช่น
เขาจะมาเร็ว ๆ นี้.
เขากำลังจะมาถึง
2 รูปอดีตกาล
2.1 การเล่าเรื่องประวัติศาสตร์) เขาเดินทางสองชั่วโมง 200 ปีที่ผ่านมา, นอร์เวย์เป็นประเทศเกษตรกรรมยากจน. เมื่อ 200 ปีที่ผ่านมา เช่นอลิซาเบอาศัยอยู่ในประเทศไทยเป็นเวลา 10 10 ปี ( แต่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ประเทศไทยแล้ว) 3 รูป Futurum เช่นเธอจะต้องเดินทางประมาณสองชั่วโมง. อีกสองชั่วโมงเธอจะเดินทาง4 รูปที่ผ่านมาใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยๆหรือ ได้ทำสิ่งนั้นไปแล้ว เช่นพวกเขาได้ยก เขาเดินทางพวกไปแล้วหรือพวกเขา พึ่งจะเดินทางไป จนถึงตอนนี้ผมยังไม่ได้รับสามารถที่จะเข้าใจเขา infinitive กิริยาช่องที่ 1 เพื่อ (แบบ Infinitive โดยไม่ต้องไป) และตั้งต้นด้วยการ (Infinitive formswith ไป) เช่นการลาก (ไป) กิน (กิน) คล้าย ๆ กับคำว่าสองในภาษาอังกฤษ (เช่นจะไปกิน) 6 Imparativ เปลี่ยนรูปเป็นการกิริยาโดยมักจะตัด คุณตัว -e เช่นตัวอย่างคำว่าเป็น infinitive อ่านหนังสือที่แปลว่าอ่านอ่านนี้! อ่านนี่ซิ! อ่านนี้ก่อนที่จะทาสีบ้าน นี่ก่อนอ่านที่ที่คุณคุณจะทาสีบ้่า หนังสือน 7 อยู่เฉยๆ ตรงข้ามกับรูป Activ Activ Passive เขาวาดบ้านบ้านจะถูกวาดโดยเขา. เขาทาสีบ้านบ้านถูกทาสีโดยเขา8 เรื่อย ๆ กับ -s โดยการเติม -s กิริยาท้ายคำเช่นคำว่าได้เป็นสี infinitive แปลว่าทาสีผนังทาสีขาวบน (แนวโค้งของคำกริยา) ยกตัวอย่างคำว่าพูดคุย (ซึ่งเป็น infinitive แปลว่า จะพบว่าได้รูปแบบหัวเรื่อง: การแปลงรูป คำว่าได้ พูดคุยแบบ V1 ดังนี้(รูปแบบเดียวกับคำว่าโยนที่แปลว่าโยน) ปัจจุบัน infinitive (ปัจจุบัน) เครียด (ที่ผ่านมา) perfektum โยนขว้างโยนหรือโยนโยนหรือขว้างการเจรจาพูดคุยพูดคุยหรือพูด พูดคุยหรือพูดกริยาแบบฟอร์มตัวอย่างการแปลงรูปinfinitive พูดคุยปัจจุบัน (ปัจจุบัน) เขาพูดกับเธอ. เขากำลังพูดกับเธออดีตกาล (ที่ผ่านมา) เขาพูดคุยกับเธอ. เขาพูดกับเธอไปแล้วในอดีตนำเสนอปัจจุบันที่สมบูรณ์แบบเขาได้พูดคุยกับเธอ เขาได้พูดกับเพลงเธอหรือเขาพึ่ง จะพูดกับเพลงเธอไป อดีตสมบูรณกาลเขาได้พูดคุยกับเธอ. เขาได้พูดกับเพลงเธอไปแล้วในห้างหุ้นส่วนจำกัด ในปัจจุบันอดีต รูปแบบปัจจุบันเขาจะพูดคุยกับเธอ. เขาจะพูดกับเธอเขาจะพูดคุยกับเธอ. เขา อยากพูดกับเธอที่ผ่านมารูปแบบเครียดเขาจะไม่พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้. (กล่าวถึงในอดีตว่า) อดีตสมบูรณกาลอดีตกาลสมบูรณ์คือตัวอย่าง arrow . - หลังจากที่เราได้กินเราไปโรงเรียนที่เราหลังจากทานคุณข้าวเสร็จแล้วเรา ก็ไปตำแหน่งที่เคยต่อ . - ถ้าผมมีเวลาผมจะได้ช่วยให้คุณหากว่าฉันได้มีเวลาฉันก็จะ เพลงเธอได้ช่วยมีข้อสังเกตว่าได้หัวเรื่อง: การแต่งประโยคแบบอดีตสมบูรณกาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

%%3%